Biografie Charles Wellens

Charles Wellens werd geboren in Lummen op 6 februari 1889, als zoon van een brouwer. Het brouwen was niet aan hem besteed, hij was namelijk al van jongs af aan gepassioneerd door schilderkunst. Gelukkig krijg hij van zijn familie en in zijn omgeving in Lummen steun om zijn artistieke gaven volop te ontplooien.

Zijn eerste schilderlessen kreeg hij in 1907 van de Waalse schilder Jos Damien in Halen. Het zou een vriendschap voor het leven worden. In hetzelfde jaar startte Charles een driejarige opleiding aan de Academie voor Schone Kunsten van Leuven. Na zijn afstuderen ging hij nog verder les volgen in de academie van Brussel. Deze klassieke scholing vormde een robuuste basis om zijn eigen artistieke pad te bewandelen.

Een eerste belangrijke invloed waren de oorlogsjaren van 1914-1918. Samen met zijn broer Felix meldde Charles zich aan voor het leger, maar werd hij afgekeurd wegens een oogletsel. Tijdens de oorlog ging het ouderlijke huis van de Wellensfamilie in vlammen op in het Duitse spoor van vernieling. Deze ramp liet een diepe indruk na op de schilder, die in 1915 hierover een tekst ‘De brand van mijn dorp’ schreef. In zijn vroege werk zijn ontbering, onderdrukking en angst belangrijke thema’s, zoals bijvoorbeeld in het werk “De Dood van een held” uit 1919.

Na de brand vluchtte Charles samen met zijn broer François naar Engeland, waar hij ook enkele werken schilderde, zoals “Zicht op een Engels dorp” en “Portret van een Engelse dame”.

In 1921 huwde Charles Wellens met Madeleine Haven en ging het koppel in Hasselt wonen. Ze kregen één zoon, Eugène. In Hasselt haalde Charles weer de band met leermeester Jos Damien aan en stelden ze ook soms samen hun werk tentoon.

Charles was een natuurliefhebber pur sang. De groene omgeving waar hij woonde, vormde het decor van zijn vele landschapsschilderijen. Hij ging regelmatig met paard en kar op tocht doorheen het idyllische omgeving van de Kempen. De streek was echter in volle verandering, waar hij zich maar al te bewust van was. De mijnbouw drukte zijn stempel op de regio en de ongerepte natuur moest meer en meer plaats ruimen voor mijnschachten en andere industriële constructies. Charles begreep dat het landelijke karakter met de typerende lemen huisjes gedoemd was om te verdwijnen. De schilder legde dan ook de hoeves in hoog tempo op doek vast, waarmee hij een nu verloren deel van ons cultuurpatrimonium heeft vereeuwigd. Hij deed dat in een picturale stijl, met invloeden van het impressionisme, luminisme en fauvisme. De verf werd dik en pasteus op het doek aangebracht, zodat de penseelstreken textuur en diepte toevoegen aan het schilderij.

Begin 1958 werd Charles Wellens ernstig ziek. Hij overleed te Hasselt op 10 juli 1958 en werd in zijn geliefde Lummen begraven, maar zijn levensdroom - de oude Kempen zoals hij die gekend had proberen te conserveren - was werkelijkheid geworden.